Λίγα είδη επιβραβεύουν την επανεξέταση όσο η επιστημονική φαντασία. Οι καλύτερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας κάνουν περισσότερα από το να φαντάζονται δροσερά gadget ή εξωγήινους κόσμους· κρατούν έναν καθρέφτη μπροστά στην εποχή που τις δημιούργησε, και μετά, κάπως, παραμένουν σχετικές δεκαετίες αργότερα. Στο EInfoMovies, μπαίνουμε σε παθιασμένες συζητήσεις για το ποιες ταινίες πραγματικά μετακίνησαν τα πράγματα έναντι ποιων μόνο δανείστηκαν από τους μεγάλους. Έτσι, καθίσαμε και χτίσαμε μια κατάταξη των ταινιών επιστημονικής φαντασίας που πραγματικά επαναπροσδιόρισαν τι μπορούσε να κάνει το είδος, από τις χειροποίητες μινιατούρες και τα animatronics μέχρι την ψηφιακή μαγεία που ακολούθησε.
Αυτή η λίστα δεν αφορά μόνο το θέαμα. Κάθε καταχώρηση εδώ άλλαξε τον τρόπο που οι σκηνοθέτες προσέγγιζαν την αφήγηση, τον τρόπο που τα στούντιο ενέκριναν φιλόδοξα έργα, ή τον τρόπο που το κοινό σκεφτόταν το μέλλον. Ας τις μετρήσουμε.
Τι Κάνει μια Ταινία Επιστημονικής Φαντασίας να Επαναπροσδιορίζει Πραγματικά το Είδος
Πριν μπούμε στις κατατάξεις, είναι χρήσιμο να ορίσουμε τα κριτήρια. Μια ταινία επιστημονικής φαντασίας που επαναπροσδιορίζει ένα είδος συνήθως κάνει τουλάχιστον ένα από τα τρία πράγματα: εισάγει μια οπτική τεχνική που κανείς δεν είχε δει πριν, επαναπλαισιώνει μια οικεία έννοια με τρόπο που γίνεται το νέο πρότυπο, ή «κρύβει» ένα μεγάλο φιλοσοφικό ερώτημα σε ένα πακέτο που αρέσει στο ευρύ κοινό. Εκρήξεις και διαστημόπλοια είναι διασκεδαστικά, αλλά οι ταινίες που αντέχουν είναι αυτές που άφησαν στους μελλοντικούς κινηματογραφιστές ένα νέο εργαλειοθήκη.
Με αυτό κατά νου, η κατάταξή μας ευνοεί την επιρροή έναντι της καθαρής ψυχαγωγικής αξίας, αν και ευτυχώς τα δύο συνήθως πάνε χέρι-χέρι.
Τα Κλασικά που Βασίζονται στα Πρακτικά Εφέ που Τα Ξεκίνησαν Όλα
Στην κορυφή οποιασδήποτε σοβαρής λίστας βρίσκεται το 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος. Η αργή, υπνωτική προσέγγιση του Στάνλεϊ Κιούμπρικ στο διαστημικό ταξίδι χρησιμοποίησε περιστρεφόμενα σκηνικά και σχολαστική δουλειά με μοντέλα για να δημιουργήσει μια αίσθηση κλίμακας που τα γραφικά υπολογιστών ακόμα δυσκολεύονται να ταιριάξουν συναισθηματικά. Δίδαξε γενιές σκηνοθετών ότι η σιωπή και η υπομονή μπορούσαν να είναι πιο ανησυχητικές από τον θόρυβο.
Αμέσως πίσω του είναι το Alien, το οποίο συνδύασε την επιστημονική φαντασία με τον τρόμο χρησιμοποιώντας πρακτικά εφέ πλασμάτων, απόκοσμο σχεδιασμό παραγωγής και ένα τέρας που φαινόταν ανησυχητικά οργανικό. Ο Ρίντλεϊ Σκοτ απέδειξε ότι ένα «φθαρμένο», βρώμικο μέλλον ήταν πιο τρομακτικό και πιο πιστευτό από ένα λαμπερό.
Στη συνέχεια, υπάρχει ο Εξολοθρευτής, ένα λιτό, αμείλικτο θρίλερ που μετέτρεψε έναν κακό που βασιζόταν σε stop-motion και animatronics σε εικονίδιο. Ο συνδυασμός πρακτικής ρομποτικής και σφιχτού ρυθμού του Τζέιμς Κάμερον έδειξε ότι μεγάλες ιδέες για την τεχνητή νοημοσύνη δεν χρειάζονταν μεγάλο προϋπολογισμό για να έχουν αντίκτυπο.
Τα «Genre Benders» που Συνδύασαν την Επιστημονική Φαντασία με Άλλους Κόσμους
Μερικές ταινίες κέρδισαν τη θέση τους αρνούμενες να παραμείνουν στη «λωρίδα» τους. Το Blade Runner συνδύασε την επιστημονική φαντασία με το φιλμ νουάρ, βυθίζοντας το νέον-κορεσμένο μέλλον του στη βροχή και την ηθική αμφισημία. Η επιρροή του στον σχεδιασμό παραγωγής και μόνο μπορεί να ανιχνευθεί σε αμέτρητες ταινίες cyberpunk και βιντεοπαιχνίδια που ακολούθησαν.
Το Matrix έκανε κάτι παρόμοιο για μια μεταγενέστερη γενιά, συνδυάζοντας φιλοσοφία, χορογραφία πολεμικών τεχνών και πρωτοποριακά οπτικά εφέ σε ένα πακέτο που επαναπροσδιόρισε την κινηματογραφία δράσης όσο και την επιστημονική φαντασία. Το bullet time έγινε σχεδόν εν μία νυκτί μια πολιτιστική συντομογραφία, και τα ερωτήματα της ταινίας σχετικά με την προσομοιωμένη πραγματικότητα έδωσαν στους θεατές πολλά να επεξεργαστούν πολύ αφότου έπεσαν οι τίτλοι τέλους.
Η καλύτερη επιστημονική φαντασία δεν σου δείχνει απλώς έναν νέο κόσμο. Σε κάνει να αμφισβητείς αυτόν στον οποίο ήδη ζεις.
Σύγχρονες Αγαπημένες που Κράτησαν τη Σκυτάλη
Πιο πρόσφατες καταχωρήσεις κέρδισαν τη θέση τους αποδεικνύοντας ότι το είδος μπορούσε ακόμα να μας εκπλήξει. Το Interstellar συνδύασε την πολυεπίπεδη αστροφυσική με μια έντονα συναισθηματική ιστορία πατέρα-κόρης, περιτυλίγοντας σύνθετες ιδέες για τη σχετικότητα και τον χρόνο σε κάτι που θα μπορούσε ακόμα να κάνει το κοινό να κλάψει σε ένα γεμάτο θέατρο.
Εν τω μεταξύ, το District 9 επανεφηύρε την πλοκή εισβολής εξωγήινων, γειωμένη σε κοινωνική αλληγορία και με μια λιτή, ντοκιμαντερίστικη οπτική προσέγγιση. Απέδειξε ότι ένας μέτριος προϋπολογισμός και μια γνήσια πρωτότυπη γωνία θα μπορούσαν να επισκιάσουν μεγαλύτερες, πιο φανταχτερές παραγωγές. Και οι δύο ταινίες δείχνουν ότι ο επαναπροσδιορισμός του είδους δεν αφορά μόνο τα μεγαλύτερα εφέ. μερικές φορές αφορά την εύρεση μιας συναισθηματικής ή θεματικής γωνίας που κανείς δεν είχε δοκιμάσει πριν.Ειδικές Μνήμες και Υποτιμημένα Διαμάντια
Μερικές ταινίες δεν κατάφεραν να μπουν στην κύρια κατάταξή μας, αλλά αξίζουν αναφορά. Το Close Encounters of the Third Kind έφερε μια αίσθηση παιδικής θαυμασμού στις ιστορίες πρώτης επαφής, ενώ το Jurassic Park έδειξε στον κόσμο τι θα μπορούσαν να επιτύχουν απρόσκοπτα ψηφιακά εφέ σε συνδυασμό με πρακτικά animatronics, αλλάζοντας κινηματογραφικά τα μπλοκμπάστερ πολύ πέρα από το είδος επιστημονικής φαντασίας. Το πρωτότυπο Star Wars αξίζει επίσης αναφορά για την ουσιαστική του εφεύρεση της σύγχρονης space opera και την απόδειξη ότι η επιστημονική φαντασία μπορούσε να κυριαρχήσει στο box office.- Close Encounters of the Third Kind: επαναπρόσφερε τον θαυμασμό και την έκπληξη στις ιστορίες εξωγήινων
- Jurassic Park: συνδύασε αρμονικά πρακτικά και ψηφιακά εφέ
- Star Wars: δημιούργησε το πρότυπο της space opera που χρησιμοποιείται ακόμα σήμερα